22.09.2008

PMS

yağmur yağdı tüm gün ve ben ağlıyorum.
gök yüzüne özenip de bulutlandım sanmayın
bir efkara sığındım dalga dalga sızıyorum.
önüme çıkan her kalbe bi çimdik atıp
yoluma devam ediyorum.
dipsiz bir kuyu benzeriyim
bulduğum her şeyi büyük bir iştahla tüketiyorum
giderek büyüyen bedenime inat
kendimi aynada her gördüğümde sinirlenip biraz daha yiyorum.
derim geriliyor, çatırdadığını duyar gibiyim.
kepenkleri indirmiş boşaltım sistemim yukarıya kızmış olacak ki
davullu zurnalı bir mitingde halay çekiyor,ben izliyorum.
sormayın bana ne olduğunu,evet kırgınım.
son görüşmemizden beri -görüşmememize rağmen- bana neler yaptığınızı mı anlatayım?
ne yani sizce çok mu alınganım...
yolda yürürken ayağıma taş çarptı.
nasıl çarparsın diye bi tekme de ben attım.
ne fark ettim biliyo musunuz,
ayağım her sızladığında bi öncekinden daha da kızgınım.
malum yerde komik bir sancıya katlanırken olur olmadık
bi kuş uçuyor diye gözlerim dolup ağlarım.
yataktan çıkmamak en güzeli sanırım
her ayın 10 günü ben dünyada olmamalıyım.

Hiç yorum yok: