25.06.2008

VAZ-GEÇMEK (monolog değil,tek kişilik diyalog)


kolay mı?
hayır. hele de aşıksan. hele de aşkın gözlerini kör bıçak misali bilemiş, akan kanınla üşüyen ellerini ısıtıyorsan...
neyden vazgeçersin?
onun için?
herşeyden... onun istemediği herşeyden. isimlerden,virgül ardı cümlelerden,iki kadeh sarhoşluktan.
umutlarıNdan,neşeNden,yaşama sevinciNden.
peki ya ailenden,çocukluğundan,dostlarından?
hayır tabii ki........................
en son annenle ne zaman sohbet ettin?
babana ne zaman sarıldın?
çocuk hevesiyle ayakkabılarını giyip,eteğini uçuşturarak, kendi etrafında döndün mü?
ne zaman?
dostlarının yanında yüzünle eş vakit ruhun güldü mü?
NE ZAMAN???
............
vazgeçiyorsun.
ondan hariç tüm hayatından.
öncenden-sonrandan.
ailenden
kendinden...
bana soruyodun ya ''vazgeç deme vazgeçmek kolay mı?'' diye
şimdi ben sana soruyorum,
sen söyle........................................

2 yorum:

hiç kimse ve hiç bişey hakkında her bişey dedi ki...

diyor ki duman şarkısında 'öyle yürekten seviyorsan, aklı başından atacaksın.. kimi yanında istiyorsan önce içinde bulacaksın..'

belki de bazen, her zaman değil ama bazen aşk için vazgeçmek gerekiyor bazı şeylerden.. her şeyden değil ama 'bazı' şeylerden.. fedakarlık yapmak gerekiyor, emek vermek gerekiyor sonucunun mutluluğunu yaşayabilmek için.. aşık olmak, aşık olmak, ve aşık olmak gerekiyor.. oysa aşık olmak yetmeli.. yetmeli.. yetmeli..ydi..

son adımımı atarken bu 'aşk' denen fırlatılmış bumeranga, aynı noktaya dönmemek için dualar ederek çıkıyorum yola. farklı bir noktaya ulaşabildiğim anda yazacağım yeniden.. ulaşamazsam zaten 'vazgeçilmeMEsi' gerekilen çizgide bulmuşumdur kendimi.. vazgeçilmemesi gereken şeylere sıkıca tutunmam gerektiğini idrak etmeye adayabilirim belki geleceğimi.. aşık olmamaya çalışabilirim ve hayal kurmamaya belki..

ama bu gece
masalın düğümünün çözüleceğinin hissedildiği bu gecede bütün her şeyi bir kenara atıp sadece hissettiklerimle birlikte ben gidiyorum sevdiğim adama.. gidiyorum ve belki dökecek tüm boyalarımı bu aşk.. belki çürütecek beni, belki de nefes alamadan öleceğim.. bilmiyorum, düşünmüyorum; sadece seviyorum..

atacağı bir fırça darbesiyle pembe hayallerimi siyaha çevirirse belki yeniden, o zaman yeniden düşebilirim. ben uyuyabilirim.. evet günlerce aralıksız sadece ağlayıp uyuyabilirim.. sen yine huzur veren maviliğinde sukunetinle yanımda ol e mi pamuum? elimi hiç bırakma..

seni seviyorum..

boynu bukuk bir papatya dedi ki...

hep yanındayım...